کانال اختصاصی سید احمد دارستانی در شبکه اجتماعی اینستاگرام کانال اختصاصی سید احمد دارستانی در شبکه اجتماعی تلگرام کانال اختصاصی سید احمد دارستانی در شبکه اجتماعی آپارات

اجتماع سربازان حیدر
ظهر جمعه سوم اردیبهشت
سخنران:حجت الاسلام دارستانی
مکان:تهران-میدان قیام-بلوار قیام-به سمت خیابان 17 شهریور
حسینیه فاطمه الزهرا سلام الله علیها
***********
کلنا به فداک یا زینب
شب شهادت حضرت زینب سلام الله علیها
سخنران:حجت الاسلام دارستانی
جمعه-سوم اردیبهشت
ساعت 21
تهران-خیابان قزوین"دو راهی قپان"خیابان شهید نعمتی-خیابان شهید مهدوی-فاطمیه تهران
*****************
شام شهادت حضرت زینب سلام الله علیها
شنبه چهارم اردیبهشت
سخنران:حجت الاسلام دارستانی
بعد از نماز مغرب و عشا
تهرانپارس-ضلع جنوبی غربی میدان شاهد-مسجد فاطمه الزهرا سلام الله علیها

پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام و المسلمین سید احمد دارستانی
زندگی امام باقر(ع)، آینه تمام نمای شرافت انسان های موحد و متعالی است
زندگی امام باقر(ع)، آینه تمام نمای شرافت انسان های موحد و متعالی است

حجت الاسلام والمسلمین سید احمد دارستانی، از روحانیون برجسته کشور، در خصوص بخشی از فضایل بی شمار وجود مقدس امام محمدباقر(ع) در پاسخ به این سوال که در اصل چرا لقب باقر بر این امام همام نهاده شده است اشاره کرد و افزود: در عرب رسم است، در هنگام تولد برای فرزندانشان اسمی انتخاب می کنند، سپس کنیه ای در بزرگسالی، برای او به نام پدر یا مادر و یا فرزندانش می گذارند و با ویژگی هایش، بر او لقب می نهند، اسم شریف آن حضرت محمد و کنیه آن جناب ابوجعفر و القاب شریفش: باقر، شاکر و هادی است که مشهورترین آن ها باقر است، این لقبی است که حضرت رسول (ص) آن را بر ایشان گذارده، چنان چه از جابربن عبداللّه انصاری روایت شده که حضرت فرمود: «ای جابر، امید است که تو در دنیا بمانی تا ملاقات کنی فرزندی از اولاد حسین که او را محمد نامند. او علم دین را موشکافی می کند، پس هر گاه او را ملاقات کردی، سلام مرا به او برسان.»

حجت الاسلام دارستانی در ادامه به موقعیت علمی ایشان نیز اشاره کرد و افزود: بی تردید، از دیدگاه علمای شیعه و بسیاری از علمای اهل سنت، امام باقر(ع) در زمان حیات خویش، شهرت علمی عالم گیری پیدا کرد و همواره در محضر ایشان، مراجعان فراوانی از بلاد اسلامی حاضر بودند تا جایی که ابن عنبه، از علمای معروف اهل سنت درباره ایشان می گوید: «علم او وسیع و حلم او فراوان بود.»
وی افزود: مقام علمی امام باقر، مشهورتر از آن است که کسی بخواهد آن را بیان کند، در میان رجوع کننده ها، آن چنان شخصیت علمی امام به چشم می خورد که عبدالله بن عطای مکی می گفت: «عالمان را در محضر هیچ کس، کوچک تر از آن گاه که در محضر ابوجعفر(ع) بودند، ندیدم.»
دارستانی خاطرنشان کرد: همچنین در روایات نقل شده است که حَکَم بن عُیینه با تمام عظمت علمی اش در میان مردم، در برابر آن حضرت، مانند دانش آموزی در برابر معلم خود، به نظر می رسید.
دارستانی به روایتی از امام باقر(ع) اشاره کرد که می فرمایند: اگر برای علم خودم افراد شایسته ای را می یافتم همان علم توحید، اسلام، دین و شرایع را از کلمه صمد آشکار می نمودم، ولی چگونه من در این عصر افراد شایسته علم خود را بیابم با اینکه امیرمومنان علی (ع) کسی را که علمش را تحمل کند نیافت.
دارستانی اظهار داشت: حجم روایت‌هایی که از امام باقر(ع) به جا مانده است به وضوح نشان‌دهنده اهمیت علمی ایشان است، امام باقر(ع) توانسته شاگردان بسیاری را تربیت کند که این شاگردان در دوره امام صادق(ع) زمینه‌ساز تربیت نخبگان دیگری شدند و توانستند آن نگاه اصیل را در خلال جریان‌های فکری مختلفی که وجود داشت، بتوانند حفظ و احیا کنند و پیش ببرند.

امام باقر(ع)، پایه گذار نهضت علمی
وی در پاسخ به این سوال که امام باقر(ع) به چه علوم نقلی و عقلی می‌پرداختند و مجامع علمی ایشان به چه نحوی بود و تربیت شاگردان به چه نحوی توسط ایشان انجام می‌گرفت، گفت: با توجه به جریان‌هایی که در دوره ایشان وجود داشت، ایشان تلاش کردند هم نگاه تفسیری درست را به قرآن مطرح کنند و هم از جهت کلامی فاصله دیدگاهی که قائل به جبر بود یا دیدگاهی که مرجئه یا توجیه‌گرا بودند را بتوانند با اسلام اصیل نشان دهند. همچنین ایشان در این بحث‌ها، با استفاده از روایات مختلف و استناد به آیات قرآن و روایات کلامی، خط اصیل امامت را تبیین می کردند. دوره‌ حیات امام باقر(ع) دوره‌ای است که در آن تضارب آرا به وضوح دیده می‌شود و ایشان با طرح مباحث عقلی‌ تلاش می‌کنند که از این طریق از مبانی دینی دفاع کنند و آنها را جا بیندازند.
دارستانی افزود: مهمترین کاری که امام باقر(ع) انجام دادند، سازماندهی جدی‌ و پایه‌گذاری‌ نهضت علمی بود که در دوران امام صادق(ع) به اوج خود رسید، البته در این اتفاق شرایط زمانه هم موثر بود، زیرا امام باقر(ع) در دوره ای امامت کردند، که هم عمربن عبدالعزیز روی کار بود و هم اینکه بنی‌امیه در دوران نابسامانی به سر می‌برد. در همین ۱۹ سال دوران امامت امام باقر(ع)، پنج خلیفه روی کار آمد و این اتفاقات یک فضایی را فراهم کرد که ایشان بتوانند این کار بزرگ را انجام دهند.
وی یادآور شد: امام محمدباقر(ع) شاگردان زیادی تربیت کردند؛ از جمله محمدبن مسلم که ۳۰ هزار حدیث از امام باقر(ع) و ۱۶ هزار حدیث از امام صادق(ع) نقل کرده است. از جمله جابر بن یزید جعفی که از کوفه به مدینه هجرت کرد و کتاب‌های متعددی دارد. بسام بن عبدالله صیرفی و ابان بن تغلب؛ زراره بن اعین و دیگران. امام باقر(ع) قریب به ۴۶۵ نفر را تربیت کرد که اشخاص بسیار برجسته ای بودند.
این کارشناس مذهبی خاطرنشان کرد: مناظرات امام باقر(ع) با توجه به آن تضارب آراء، بسیار در پیشبرد اهداف علمی موثر بود و ایشان توانستند یک سامانی به علوم اهل بیت دهند و زمینه را برای طرح تشیع به معنای کاملش که در دوران امام صادق(ع) انجام شد فراهم کنند.

امام باقر(ع)، پایه گذار نهضت علمی 
وی در پاسخ به این سوال که امام باقر(ع) به چه علوم نقلی و عقلی می‌پرداختند و مجامع علمی ایشان به چه نحوی بود و تربیت شاگردان به چه نحوی توسط ایشان انجام می‌گرفت، گفت: با توجه به جریان‌هایی که در دوره ایشان وجود داشت، ایشان تلاش کردند هم نگاه تفسیری درست را به قرآن مطرح کنند و هم از جهت کلامی فاصله دیدگاهی که قائل به جبر بود یا دیدگاهی که مرجئه یا توجیه‌گرا بودند را بتوانند با اسلام اصیل نشان دهند. همچنین ایشان در این بحث‌ها، با استفاده از روایات مختلف و استناد به آیات قرآن و روایات کلامی، خط اصیل امامت را تبیین می کردند. دوره‌ حیات امام باقر(ع) دوره‌ای است که در آن تضارب آرا به وضوح دیده می‌شود و ایشان با طرح مباحث عقلی‌ تلاش می‌کنند که از این طریق از مبانی دینی دفاع کنند و آنها را جا بیندازند.
دارستانی افزود: مهمترین کاری که امام باقر(ع) انجام دادند، سازماندهی جدی‌ و پایه‌گذاری‌ نهضت علمی بود که در دوران امام صادق(ع) به اوج خود رسید، البته در این اتفاق شرایط زمانه هم موثر بود، زیرا امام باقر(ع) در دوره ای امامت کردند، که هم عمربن عبدالعزیز روی کار بود و هم اینکه بنی‌امیه در دوران نابسامانی به سر می‌برد. در همین ۱۹ سال دوران امامت امام باقر(ع)، پنج خلیفه روی کار آمد و این اتفاقات یک فضایی را فراهم کرد که ایشان بتوانند این کار بزرگ را انجام دهند.
وی یادآور شد: امام محمدباقر(ع) شاگردان زیادی تربیت کردند؛ از جمله محمدبن مسلم که ۳۰ هزار حدیث از امام باقر(ع) و ۱۶ هزار حدیث از امام صادق(ع) نقل کرده است. از جمله جابر بن یزید جعفی که از کوفه به مدینه هجرت کرد و کتاب‌های متعددی دارد. بسام بن عبدالله صیرفی و ابان بن تغلب؛ زراره بن اعین و دیگران. امام باقر(ع) قریب به ۴۶۵ نفر را تربیت کرد که اشخاص بسیار برجسته ای بودند.
این کارشناس مذهبی خاطرنشان کرد: مناظرات امام باقر(ع) با توجه به آن تضارب آراء، بسیار در پیشبرد اهداف علمی موثر بود و ایشان توانستند یک سامانی به علوم اهل بیت دهند و زمینه را برای طرح تشیع به معنای کاملش که در دوران امام صادق(ع) انجام شد فراهم کنند.

امام باقر(ع) از کار و تلاش در کنار علم دست برنمی داشت
دارستانی در پاسخ به این سوال که چرا همه تصور می کنند حضرت تمام طول عمر خود را به نشر علم و علم آموزی پرداخته است افزود: این تصور خطایی است که فردی برای عبادت و بندگی و داشتن زهد و تقوا دست از کار بکشد و یا از دیگران توقع اداره زندگی خود را داشته باشد، سیره رفتاری ائمه معصوم نیز چنین نبوده است.
وی افزود: سندهای تاریخی، نشان می دهد که امام محمدباقر(ع) در کار کشاورزی و فعالیت اقتصادی تلاش بسیاری می کرد و هرگز آسایش طلب نبود، امام خود بر سر ملک ها و مزرعه ها می رفت و هنگام کار، بر افراد نظارت می کرد، همچنین اگر کاری را به کارگری وا می گذارد که انجام آن برایش دشوار می بود، خود در آن کار با او هم کاری می کرد.
بررسی دیگران درباره زندگی امام، نشان می دهد که ایشان وضع میانه ای داشت؛ غذای او بسیار ساده بود، ولی برای زیردستان، اهل خانه، فقیران و درماندگان، امکانات بیشتری فراهم می کرد.

جامع بودن، آشکارترین ویژگی امام محمدباقر(ع)
دارستانی در پاسخ به این سوال که زندگی اجتماعی حضرت به چه شکلی بوده است بیان داشت: زندگی امام، آینه تمام نمای زندگی شرافت مندانه انسان های موحد و متعالی است.
وی افزود: از آشکارترین ویژگی های امام، جامع بودن اوست، توجه به علم، او را از اخلاق و فضیلت های روحی غافل نمی سازد و روی آوری به معنویات و عبادت و بندگی، وی را از پرداختن به زندگی مادّی و رابطه های اجتماعی و اصلاح جامعه باز نمی دارد.
وی بیان داشت :در حالی که انسان های معمولی، در بیشتر زمینه ها گرفتار افراط و تفریط می شوندبه طوری که اگر به زهد و عبادت بپردازند، به عزلت و گوشه نشینی گرفتار می شوند و اگر به کار و تلاش روی آورند، از انجام بایسته های عبادی و معنوی دور می مانند ،امام محمد باقر هر دو را در کنار یکدیگر داشت و به خوبی اداره می کرد.

نـــویسـنــده : ســـــــید - گروه فرهنگی
تعداد بازدید این مطلب : نوع مطلب : مقالات
لطفاً نظرات خود را از طریق فرم زیر ثبت نمایید
نام ونام خانوادگی : پست الکترونیک :
موضوع نظر : وب سایت :
 
   
« کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق است به حجت الاسلام سید احمد دارستانی »
[استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع و درج لینک بلامانع است]